Mindfulness

Mindfulness // Omgaan met stress

Zelf heb ik altijd heel erg last van stress. Dat kan zelfs zo erg zijn dat ik er letterlijk en figuurlijk ziek van word. Het is slopend, om continue te piekeren en je zorgen te maken. Daarom is stress ook mijn allergrootste vijand en tot niet zo heel lang geleden, dacht ik dat het een onverwoestbaar monster was dat me vanbinnen terroriseerde.

BESLISSING VAN HET UNIVERSUM

In januari dit jaar kreeg ik een verkeersongeluk waar ik niet heel erg veel meer vanaf weet. Volgens de politieagent die me vond, was ik ongeveer 10 minuten bewusteloos voor ik langzaam bijkwam. Met de ambulance werd ik afgevoerd naar het ziekenhuis, waar ik gelukkig niet erg lang hoefde te blijven. Ik had gekneusde ribben, een enorm dikke knie en een zware hersenschudding. Om te herstellen moest ik rustig aandoen, waar ik waarschijnlijk niet goed genoeg naar heb geluisterd… Ik had het druk-druk-druk, ik moest leren, bezig met mijn studie en goede cijfers halen, een ongeluk kon ik er gewoon even niet bij hebben.

Drie weken later zat ik weer in het ziekenhuis, deze keer bij de neuroloog, die het post-commotioneel syndroom vaststelde, dat houdt in dat de klachten van een hersenschudding niet overgaan. Nu werd ik “gedwongen” om alles even los te laten en een stapje terug te doen, iets dat achteraf gezien misschien een goede beslissing van het universum is geweest.

BEWUSTER LEVEN

Voor het eerst in mijn leven ging ik echt luisteren naar mijn lichaam. Wat kon ik aan en wat niet? Waar had ik de meeste pijn en wanneer voelde ik me eigenlijk wel goed? Mijn revalidatie bestond uit dagelijkse ochtendwandelingen met mijn hond van ongeveer anderhalf uur. Door het lopen voelde ik me niet alleen beter, maar ook gezonder, rustiger en fitter. Ik noem het soms voor de grap “wandelend bewust worden”, omdat ik zoveel meer over mezelf leerde en meer bewust werd van mijn lichaam.

Ondertussen ging ik meestal ook één of twee keer naar fysiotherapie, waar ik in aanraking kwam met mindfulness. Tijdens de sessies sprak ik er veel over met mijn vrouwelijke fysiotherapeut, die me veel leerde, inspireerde en tips gaf hoe ik beter naar mezelf kon luisteren en bewuster kon leven. Ik ging me er zelf ook meer in verdiepen en las zoveel ik kon over deze nieuwe levenswijze.

Door mijn ongeluk ben ik ook begonnen met mediteren, eerst alleen in de avond – voordat ik ga slapen – maar nu ook in de ochtend voordat ik begin met de dag en soms zelfs op willekeurige momenten, wanneer ik daar behoefte aan heb. Ook mijn voedings- en slaappatroon zijn veranderd. Ik eet gezonder waardoor ik inmiddels ook wat kilo’s ben kwijtgeraakt (toch mooi meegenomen). Meer groente en fruit en minder suiker. Weg met die troep, ik wil het niet in mijn lijf! Ik slaap voor mijn gevoel nu ook meer en langer, waar ik erg blij om ben aangezien ik toch echt onder de categorie “moeilijke slaper” val.

HET VERSLAAN VAN JE STRESSMONSTER

Dankzij mindfulness ben ik gezonder gaan leven, beter gaan slapen en herstelt van mijn ongeluk. Maar niet alleen dat, het heeft ook mijn stressmonster verslagen. Eerst geloofde ik heilig dat ik alles MOEST doen. Ik kon geen ‘nee’ zeggen, probeerde zoveel mogelijk tegelijkertijd te doen, ik had alles over voor een goed cv. Inmiddels ben ik me bewust geworden van het feit dat ik geen superheld ben. Ik kan niet alles altijd of in één keer, ik ben namelijk ook maar gewoon een mens en ik maak ook fouten (hoe vervelend dat ook mag zijn). Ik kan het proberen te negeren, maar ik kan het ook accepteren en loslaten. En dat laatste heeft me vooral heel veel goed gedaan. De kracht en moed om los te laten is in mijn ogen één van de belangrijkste dingen in het leven. Soms moet je de dingen gewoon even laten voor wat ze zijn. Laat het los, neem even pauze om te kunnen “ademhalen” en ga dan fris en fruitig weer verder wanneer jij er zelf klaar voor bent.

Zelf probeer ik dit nu iedere dag toe te passen. Heb ik een deadline morgen maar voel ik me niet lekker? Ik stop met alles en ga even een uurtje slapen. Eerst kon en durfde ik dat niet, was ik te bang voor het stressmonster in mij. Nu luister ik naar mijn lichaam, als het rust nodig heeft dan geef ik het rust, punt. Komt mijn tentamenperiode er weer aan en “moet” ik iedere dag leren? Nee, helemaal niet! Sprankelmomentjes, relaxdagen en leuke dingen kunnen ook nog gewoon hoor, dat is juist enorm belangrijk om ook tijdens leer-en-blok-weken te blijven doen. Op deze manier geef ik mezelf niet alleen meer vrije tijd, maar ook meer rust in mijn hoofd. En als dat grote, griezelige stressmonster weer om de hoek komt kijken, dan mediteer ik gewoon nog wat vaker.

Adem in, adem uit en laat los. Stress hoef je namelijk helemaal niet te vrezen, niet wanneer je bewust blijft van het feit dat jij niet de president van het universum bent. Als jij even niets doet, zal de wereld echt niet vergaan. Geloof me.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: