Inspiratie,  Reizen

Zoektocht naar geluk // Expedition Happiness

Er is één droom die ik absoluut niet kan – of wil – loslaten. Een waarschijnlijk “geromantiseerd” beeld, bijna filmachtig, waarin ik in zo’n gave hippie van woon en de wereld rondreis samen met mijn hond (een Australische herder) en, als ik hem of haar dan al heb ontmoet, de liefde van mijn leven.

Mijn blote-voeten-zigeunerin danst nu al van puur geluk, net als mijn innerlijke wereldverbeteraar: onderweg kan ik namelijk stranden schoonmaken, bye-bye plastic, vrijwilligerswerk gaan doen en een #zerowaste leven leiden! Ik woon namelijk (niet meer) op mezelf dus nu is dat praktisch onmogelijk.

Dus toen ik ontdekte dat Expedition Happiness op Netflix stond, verkeerde ik even in zo’n gelukzalig blijdschap momentje waarin ik dacht: ‘yes!’ Het is namelijk de perfecte verfilming van mijn ultieme droom.

HAPPINESS IS THE ONLY THING THAT’S DOUBLED IF IT’S SHARED

In deze onwijs gave documentaire, of eigenlijk is het meer een film – die is gemaakt door de hoofdrolspelers zelf – volg je namelijk het leuke stel: Felix Starck en Mogli ( Selima Taibi), die een oude Amerikaanse schoolbus omtoveren tot het rijdende droomhuis van iedere wanderer. En… ze hebben ook nog eens een mega leuke hond mee: Rudi!

Ze gaan eerst helemaal naar Alaska, om vervolgens vanaf daar door te rijden naar het zuiden. Het was de bedoeling om helemaal naar Argentinië te reizen, maar door omstandigheden werd dat uiteindelijk het zuidelijkste punt van Mexico (ook al super ver). De hele reis hebben ze vastgelegd op camera – een beetje vlogachtig – en als soundtrack hebben ze Mogli’s album gebruikt: de nummers ervan heeft ze geschreven en gemaakt tijdens de roadtrip! De beelden die je ziet zijn fantastisch, waardoor je direct in de travelvibe komt en zin hebt om je spullen per direct te pakken en ervandoor te gaan. Heerlijk als een documentaire dat in je teweeg kan brengen.

Het doel van de film was om op zoek te gaan naar happiness en om te ontdekken wat dat eigenlijk is, een antwoord dat “in the end” toch anders bleek te zijn dan ze in eerste instantie verwacht hadden.

“Wanneer je wakker wordt in de morgen en de deur opent en je staat vervolgens hier, tussen de bergen, al deze bomen en bij de rivier, dan is dat toch happiness? We hebben geen routine, onze routine is wakker worden wanneer de zon opkomt en gaan slapen wanneer de zon ondergaat. We hebben geen verplichtingen, we leven het leven, leven in het moment. Dat moet wel de ultieme vorm van happiness zijn!”

“Maar aan het eind van onze lange reis, bleek het antwoord op de vraag ‘wat is happiness?’ toch anders dan verwacht. We hadden de mogelijkheid en de vrijheid om de wereld rond te reizen, maar nu willen we gewoon rustig aandoen.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: