Inspiratie

Persoonlijk // Telefoonzombies en filtermeisjes

Het was een geweldige plek. Het eten zag er schitterend uit – Instagram-waardig – en het terras zat gezellig vol. Vanaf het houten bankje waar ik op zat, kon ik iedereen bekijken. De half-dronken jongens op de loungebank, die elkaar duwden en keihard om iets moesten lachen. Het vriendinnengroepje, een paar jonge meiden van rond de twintig die foto’s van elkaar maakten en een aantal stelletjes en gezinnen. Wat me opviel? Bijna iedereen zat op zijn of haar telefoon te kijken.

Zelf doe ik dit natuurlijk ook vaak, maar wat ik me steeds vaker afvraag is: “waarom”? Wat is de reden dat ik mijn Instagram of Facebook moet checken? Dat ik automatisch naar mijn telefoon zoek in mijn tas of jaszak? Ben ik verslaafd omdat ik het meerdere keren op een dag doe, soms zelfs zonder er bewust van te zijn?

WE ZIJN OFFLINE BEHOORLIJK ON-SOCIAAL

Groepen vrienden die geen gesprek meer met elkaar (kunnen) voeren, wachtende mensen die allemaal als zombies naar een beeldscherm staren en reizigers die muziek opzetten. We sluiten ons offline af voor alles en iedereen om ons heen, om vervolgens online “sociaal” te kunnen zijn. Dat klinkt toch als gekkenwerk?

Komt dat dan omdat we allemaal vet onzeker zijn geworden en niet meer weten wat voor houding we aan moeten nemen wanneer we in gezelschap zijn van “echte mensen” of heeft dit een compleet andere reden?

BYE-BYE SMARTPHONE

Wanneer is eigenlijk de laatste keer geweest dat mijn telefoon de hele dag uitstond? Ik kan het me eerlijk gezegd niet meer herinneren… Ik gebruik mijn smartphone overal voor: het is m’n wekker, agenda, camera, routeplanner, e-reader en meditatie/yogaleraar. Het is een onderdeel van mijn dagelijks leven en hem uitzetten lijkt met de dag lastiger te worden. Maar onmogelijk is het niet. Daarom zeg ik vanaf nu “bye-bye smartphone” wanneer ik op een terrasje zit of met vrienden afspreek, een paar uur later ben ik wel weer bereikbaar.

HET “ONLINEVIRUS”

Waar ik het meest bang voor ben, is om net zo’n filtermeisje of telefoonzombie te worden. Iemand die niet meer normaal kan functioneren zonder smartphone en in paniek raakt wanneer de batterij leeg is (want stel je voor?). Ik heb weleens periodes dat ik “symptomen” lijk te hebben van het onlinevirus, maar over het algemeen gaat het nog best goed. Vooral nu ik bewuster naar mijn lichaam en geest probeer te luisteren en iedere dag mediteer, merk ik dat ik minder behoefte heb om 24/7 mijn leven te delen met de rest van de wereld.

Mijn telefoon voorgoed uit m’n leven bannen gaat me waarschijnlijk niet lukken en die behoefte heb ik ook niet. Maar ik kan me wel meer gaan richten op wat er om me heen gebeurd – offline –  in plaats van wat er te zien is op mijn beeldscherm. Het zijn mijn vrienden en familieleden die me gelukkig maken, net als leuke dingen doen en dagjes weggaan en die momenten wil ik bewust meemaken, dat kan niet wanneer mijn aandacht eigenlijk op mijn telefoon gericht is.

Wil jij ook niet langer 24/7 in de ban van je smartphone zijn en struggle je ook met de angst om een telefoonzombie of filtermeisje te worden? Laat dan een reactie achter, misschien kunnen wel elkaar steunen en motiveren tijdens onze minder-online-challenge! 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: