Inspiratie,  Mindfulness

Persoonlijk // Het loslaten van “alles” en de zoektocht naar leegte

Wie ben ik eigenlijk en wie wil ik zijn? Die vraag houdt me behoorlijk bezig, vooral omdat deze levensfase bestaat uit zoveel keuze momenten. Waar ga ik stage lopen, wat voor minor kies ik, ga ik direct werken na mijn studie of kies ik toch voor een master? Iedere keuze kan bepalend zijn, wat best beangstigend is, want wat als ik de verkeerde keuze maak? Daarnaast zijn er ook nog de verwachtingen van anderen en die van mezelf. Ik moet mijn opleiding afronden met hoge cijfers, ik moet er dingen naast doen, ik moet dit, ik moet dat…

STRESSVOL

Het kan best stressvol en vermoeiend zijn, de hele tijd dingen moeten, een rol spelen en erachter moeten komen of iets wel of niet bij je past. Zelf ben ik dat – en onze cultuur die slechts gericht is op status en succes – weleens helemaal zat. Om die reden vind ik het boeddhisme ook zo interessant. Voor boeddhisten is ‘egoloosheid’ en ‘leegte’ namelijk het hoogst haalbare. Het draait niet om het aannemen van een bepaalde rol of het zoeken naar je identiteit, maar om loslaten. En wauw, wat een mooie en bevrijdende gedachte is dat.

Stel je voor dat je alles loslaat? Zou dat dan niet gewoon voelen alsof er een last van je schouders valt? Het lijkt me best moeilijk, om je identiteit los te laten. Want je komt vast niet 1-2-3 van je zelfbeeld af, dat is langzaam gevormd door verschillende ervaringen in je leven. Dus hoe kom je af van die denkbeeldige “ik” en hoe behalen we die ultieme leegte?

LEVENSLANGE ZOEKTOCHT

Het blijkt eigenlijk heel simpel. Om de denkbeeldige “ik” los te laten, moeten we vanuit een hoger bewustzijn naar onszelf gaan kijken (dit klinkt ingewikkelder dan het is). Als je het met een film vergelijkt, dan ben je niet de persoon die de rol speelt, maar een aanschouwer van het verhaal. Je staat los van de film zelf, je observeert slechts. Het is eigenlijk net als met mediteren, waarbij je gedachten moet zien als voorbij drijvende wolkjes in een strakblauwe lucht. Je bent je bewust van de gedachten, maar je staat er niet te lang bij stil, in plaats daarvan laat je het los.

De manier om die ultieme “leegte” dus te bereiken is door middel van meditatie en mindfulness. We moeten onszelf leren om op een andere manier naar het leven te kijken, om meer te observeren. Want als we dat doen zal het makkelijker worden om bepaalde emoties en gedachten te begrijpen. We moeten ons blijven afvragen waarom we iets vinden of voelen. Onze interpretatie heeft namelijk te maken met onze aangeleerde identiteit en als we daar bewust van worden, is het ook haalbaarder om het vervolgens los te laten.

Ook dit is natuurlijk een levenslange zoektocht, zowel naar de manier om “egoloosheid” te bereiken als naar de ik die niet beïnvloed wordt door een gevormde identiteit. Uiteindelijk is het de kunst om het vooral niet te serieus te nemen en te genieten van de zoektocht. Ook dat is namelijk iets waarvan je kunt leren en wijsheid of levenslessen uit kunt halen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: