Home,  Inspiratie

Onderweg

Ik zou voor altijd onderweg willen zijn… Elke dag nieuwe dingen ontdekken, roadtrippen en de wereld zien. Eigenlijk een beetje zoals deze week, maar dan zonder terug te keren naar het “dagelijks leven”, gewoon vertrekken om vervolgens nooit meer terug te keren. Klinkt dat niet geweldig? 

We zijn naar Texel geweest, om even lekker uit te waaien, te fietsen en te picknicken op onze geheime plek. Maar vooral ook om de echte eilandlucht te proeven en opgeladen te worden met nieuwe (inspiratievolle) energie. Bijna direct daarna was het een dagje rondstruinen door Dokkum – een schattig stadje in Friesland – waar we de lekkerste cheesecake hebben gegeten! En vandaag zijn we onderweg naar Amsterdam, de stad die altijd leuk blijft, hoevaak we er ook naartoe gaan.

Het onderweg zijn zorgt voor creatieve ideeën, gezellige onder-ons-momentjes en uren om vol te kletsen met van alles en nog wat. Koffie drinken hoort daar natuurlijk ook bij, wat meestal een (eigenlijk veel te zoete) caramel macchiato is van de Starbucks, net als meezingen met het foute uur en dan het liefst zo lelijk en vals als we kunnen. Heerlijk!

Die wens om voor eeuwig te blijven rondrijden, die heb jij veroorzaakt mam. Jij nam me altijd overal mee naartoe, sleurde me mee, hoe klein ik in het begin ook was. En wat ben ik daar nu blij mee zeg… Mijn innerlijke wereldreizigster staat een nieuwe “dag onderweg” alweer toe te juichen, zij wil verdwalen en nog onontdekte plekken verkennen. Leven als een modern nomad, wonen in een hippiebus en nooit meer schoenen aantrekken, want hoezo kun je niet altijd op blote voeten lopen? Op naar de warmte en de zonnige stranden!

Het is een stiekeme droom, om te leven alsof het iedere dag zomervakantie is. Vrijheid = blijheid, so let’s be wild and free. En wie weet…misschien gaat die gekke gedachte ooit werkelijkheid worden en ga ik op het allergrootste avontuur EVER. Voor nu probeer ik dat beeld te zien als een soort levensles. We hebben niet veel nodig, zolang we elkaar maar hebben. Daarom zijn mijn moeder en ik nu ook iedere dag allemaal dingen aan het weggooien. Wat we al een jaar niet hebben aangeraakt, gaat zo de prullenbak in! Het werkt bevrijdend, om dingen los te laten en door te gaan.

Het is misschien nog geen ik-leef-in-een-hippiebus-leven, maar voor mij is dit een eerste stap. Ik wil af van het materialistische denken, want dingen maken helemaal niet echt gelukkig (alleen maar voor even). En wanneer ik wel de neiging krijg, dan zie ik dat onbezorgde beeld weer even voor me. Het is als een film die zich langzaam afspeelt in mijn hoofd, met een stoer nummer op de achtergrond, een eindeloze weg voor me, de kust al in zicht en de zon die langzaam opkomt en de wereld in vuur en vlam zet. Het beeld dat me doet denken aan de aller-aller-gaafste zomer ooit, een herinnering die ik nog iedere dag koester als een kostbare schat.

Daar zit mijn creativiteit, mijn inspiratie, daar wervelen goede ideeën en ontstaan schitterende gedachten. Ik haal het uit die momenten, een gevoel of een droom, uit de fantastische mensen om me heen, mijn vrienden, dierbaren en natuurlijk mijn moeder – Jooz – en mijn zusje. Zij zijn mijn alles, mijn zon, maan en sterren…en meer dan dat heb ik niet nodig.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: